กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 122 สายตายุ่งเกินไปแล้ว
โจวเยี่ยนหลินมองฉู่เหยี่ยนด้วยความตื่นตระหนกตกใจ ก่อนจะพูดตะกุกตะกัก “ประธานฉู่ ผม... ผม...”
สายตาคมกริบของฉู่เหยี่ยนกวาดมองไปทันที คนรอบข้างต่างพากันกลั้นหายใจ ปิดปากเงียบกริบไม่กล้าส่งเสียง
โจวเยี่ยนหลินรีบพยักหน้าอย่างลนลาน “ผมจะขอโทษอีกรอบเดี๋ยวนี้ครับ”
เขาท่องคำขอโทษเมื่อครู่อีกรอบหนึ่ง และตอนโค้งคำนับในตอนท้าย เขาก็ค้อมตัวลงไปทั้งร่าง
การโค้งคำนับเก้าสิบองศาอย่างเป็นมาตรฐาน ไม่มีท่าทีขอไปทีแม้แต่น้อย
หนานซีที่ยืนมองอยู่ด้านข้างถึงกับเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง นี่ดูจริงใจกว่าการขอโทษก่อนหน้านี้มาก แสดงให้เห็นชัดเจนว่าเขากลัวฉู่เหยี่ยนจนถึงขีดสุดจริง ๆ
เป็นอย่างที่คิด มีเพียงอำนาจบารมีเท่านั้นที่ทำให้คนหวาดกลัวและยอมจำนนจากก้นบึ้งของหัวใจได้