กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 107 โดนเท
เงียบกริบไปทั่วบริเวณ
เงียบสงัดจนแทบได้ยินเสียงเข็มตก!
“...”
หนานซีขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะแสร้ง “กระแอม!” ออกมาแก้เก้อ
พลางคิดในใจว่า ตัวเองคงไม่ได้แสดงแย่เกินไปจนทำให้ทุกคนพูดไม่ออกหรอกนะ
เสียงกระแอมช่วยดึงสติของผู้กำกับและโปรดิวเซอร์ให้กลับมา ทั้งสองรีบลุกขึ้นยืนปรบมือทันที
คนอื่น ๆ โดยรอบพลอยได้สติตาม ต่างพากันปรบมือเกรียวกราว
เมื่อได้ยินเสียงปรบมือ หนานซีก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“หนานซี! การแสดงของคุณยอดเยี่ยมมาก คุณนี่แหละคือเซี่ยฉางหมิงที่ฉันต้องการ” คนเขียนบทปรบมือพลางเอ่ยชม