กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 42 ขิงป่า
เฉินอี้ขมวดคิ้วแน่น “หลินเมิ่ง ทำไมเมื่อวานเธอถึงไม่บอกฉันเรื่องนี้”
ถ้าเธอพูดเร็วกว่านี้สักหน่อย ก็คงคัดดอกที่มีพิษออกไปได้ และคงไม่ทำให้พวกเขาวิ่งเข้าห้องน้ำกันทั้งคืนแบบนี้
ตอนนี้พอเขานึกถึงเรื่องทั้งหมดที่ต้องเจอเมื่อคืน ก็รู้สึกเหงื่อกาฬแตกพลั่ก
สีหน้าของหลินเมิ่งชะงักแข็งค้างไปชั่วครู่ ก่อนจะฝืนยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ฉันแค่คิดว่า อาหารบนเกาะค่อนข้างขาดแคลน จะทิ้งขว้างไม่ได้
อีกอย่าง ไม่ใช่ว่าเคยมีคำพูดที่ว่า ถ้าต้มเห็ดพิษจนสุกทั่วแล้วจะกินได้หรอกเหรอ ดังนั้นฉันก็เลยไม่ได้บอก”
หนานซีหันไปมองหลินเมิ่ง “ไม่ใช่เห็ดพิษทุกชนิดที่จะทำแบบนั้นได้”
“แล้วก็ เธอควรดีใจนะที่จำนวนเห็ดพิษมีไม่มาก ไม่อย่างนั้นพวกนายคงไม่ใช่แค่ท้องเสียธรรมดา ๆ หรอก”
กู้เฉินทำหน้าหวาดผวา “ยังดีที่เมื่อวานฉันไม่ได้กิน”