กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 24 ฉันขาดเงิน
หลินเมิ่งเองก็ตกใจเช่นกัน เธอหลุบตาครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะเผยสีหน้าเศร้าสร้อยแล้วรีบวิ่งขึ้นหน้าไป กัดริมฝีปากถามด้วยความกังวล
“พี่เฉินอี้ พี่ไม่เป็นอะไรจริง ๆ ใช่ไหม”
จากนั้นขอบตาก็แดงก่ำ น้ำตาคลอเบ้าร้องไห้ขอโทษเฉินอี้ “ขอโทษนะพี่เฉินอี้ ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเอง”
“แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ ฉันไม่รู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ ฉัน... ฉัน... ฉันแค่ลืมไปจริง ๆ ขอโทษด้วยนะ”
“ฉันไม่นึกเลยว่าพี่จะตกใจกะทันหันจนเกิดอุบัติเหตุขึ้น ฉันไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ”
เฉินอี้ที่ยังไม่ทันได้ฟื้นตัวดี ตอนนี้ยิ่งรู้สึกรำคาญเสียงร้องไห้ขอโทษของหลินเมิ่งจนไม่สบอารมณ์
โดยเฉพาะประโยคสุดท้ายของหลินเมิ่งที่แอบสื่อเป็นนัยว่าอุบัติเหตุเกิดจากตัวเขาเอง