กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 121 ให้เธอจูบเซียวอี้สักที
“เป็นอย่างไรบ้าง ฉันเต้นเป็นอย่างไร”
เฉินเซียวมองไปยังเซียวอี้ น้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มนวล สีหน้าแฝงความมีเสน่ห์เย้ายวนอยู่หลายส่วน
เซียวอี้เหลือบมองเฉินเซียวแวบหนึ่งแล้วยิ้มกล่าว “งามพลิ้วดุจหงส์ผงาด อ่อนช้อยดุจมังกรเริงระบำ”
หลังจากเฉินเซียวได้ยินก็รู้สึกแอบดีใจอย่างบอกไม่ถูก ในใจบังเกิดระลอกคลื่นไหวสั่นระริก สมกับคำกล่าวที่ว่าภูมิปัญญาเปี่ยมล้นสง่าราศีจึงเปล่งประกาย คนมีความรู้ย่อมแตกต่างจริง ๆ แม้แต่วิธีชมคนยังหรูหราสง่างามและเป็นเอกลักษณ์ถึงเพียงนี้
“ขอบคุณนะ ครั้งนี้นายเล่นสดตามสถานการณ์ ยิ่งเก่งกาจกว่าอีก”
เฉินเซียวกล่าวด้วยน้ำเสียงออดอ้อน