0115

⬢⬢⬢

ตอนที่ 115 ที่นั่งอักษรเทียน

“เซียวอี้ ที่นั่งนี้เธอนั่งไม่ได้จริง ๆ นะ มันคือ......”

จางอิ๋งเสวี่ยประหม่าอย่างยิ่ง จึงคิดจะอธิบาย

ทว่าเธอยังพูดไม่ทันจบ เซียวอี้ก็โบกมือขัดจังหวะเบา ๆ “วางใจเถอะ! ผมรู้ว่าต้องทำยังไง!”

“หอเทียนอีแห่งนี้มันยังไงกัน? ฉันนั่งลงแล้วแท้ ๆ ชาสักถ้วยยังตระหนี่ไม่ยอมยกขึ้นมาเสิร์ฟ มารยาทในการต้อนรับแขกล่ะ? ผู้หญิงแซ่เฉินคนนั้น ยังไม่รีบยกชามาอีกเหรอ?”

สายตาของเซียวอี้จับจ้องไปที่เฉินจิ้ง

มุมปากของทุกคนกระตุก นี่มันตัวประหลาดมาจากไหนกันแน่? หาญกล้านั่งลงบนที่นั่งอักษรเทียนยังไม่พอ ยังจะให้คุณหนูตระกูลเฉินยกชามาให้อีก ช่างไม่รักชีวิตจริง ๆ ใช่ไหม?

เฉินจิ้งสีหน้าบึ้งตึงลงทันใด สั่งการคนข้างกายทันที “ไปยกชามาให้เขา!”