0084

⬢⬢⬢

ตอนที่ 84 เดิมทีผมก็เป็นหลิวเซี่ยฮุ่ย

คฤหาสน์จิ่นหัว

ที่นี่คือที่พักของจ้าวจิ่นม่าย

เซียวอี้ยืนอยู่กลางห้องโถงใหญ่ กวาดสายตามองทุกสิ่งรอบตัว การตกแต่งเรียบหรู มีทั้งเปียโน กีตาร์ และหนังสือศิลปะการแสดงของสตานิสลาฟสกีวางอยู่ อบอวลไปด้วยกลิ่นอายศิลปะอย่างเข้มข้น

“จุ๊ ๆ สมกับเป็นเศรษฐินีตัวน้อย คฤหาสน์หลังนี้น่าจะตกราว ๆ 8,000,000 ถึง 9,000,000 หยวนได้มั้ง”

เซียวอี้เอ่ยกลั้วหัวเราะ

จ้าวจิ่นม่ายค้อนใส่เขาแวบหนึ่งแล้วพูดว่า “ปากมาก นี่ฉันเช่าเอาหรอก อีกสักพักก็จะหมดสัญญาแล้ว”

เห็นเธอแสดงละครมาสิบปีแบบนี้ แต่แท้จริงแล้วค่าตัวของเธอกลับไม่ได้สูงเท่าไรนัก

เพราะเธอหากินด้วยฝีมือการแสดงและรักงานแสดงเป็นชีวิตจิตใจ โดยทั่วไปแล้ว ขอเพียงมีบทที่เหมาะสม แม้ค่าตัวจะไม่สูง เธอก็ตอบตกลงร่วมแสดงอยู่ดี