กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 26 ปล่อยให้เขาเก๊กหล่อได้อีกแล้ว
“พร่ำพรรณนาไม่สิ้นความรักอันลุ่มหลงในโลกีย วอนบอกไม่หมดความแค้นบุญคุณในโลกมนุษย์”
“ทุกยุคทุกสมัยล้วนเป็นวาสนา”
“ว้าว!”
พอเซียวอี้ร้องไปถึงสามท่อนแรก ทุกคนก็อึ้งตะลึงงันไปในทันที
ทำนองนี้ยอดเยี่ยมมาก ยิ่งไปกว่านั้นตั้งแต่เปิดเนื้อเพลงมา ก็ให้กลิ่นอายคลาสสิกแก่ผู้คนแล้ว เป็นเพลงสไตล์คลาสสิกอีกหนึ่งเพลง
สไตล์คลาสสิกจับคู่กับแผ่นดินอันงดงาม นับเป็นคู่ที่ลงตัวจริง ๆ อีกทั้งชื่อเพลงยังมีคำว่าแผ่นดิน ซึ่งสอดคล้องกับหัวข้อในครั้งนี้พอดิบพอดี
“ไหลเวียนด้วยสายเลือดเดียวกัน ดื่มกินน้ำสายธารเดียวกัน”
“เส้นทางสายนี้ยาวไกลและทอดยาว”