เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 304 คิดจะตามหาลูก ๆ มาเลี้ยงดูยามชรา
หวังจ้าวตี้โบกมือเป็นพัลวัน รีบอธิบายอย่างร้อนรน “มะ ไม่ใช่ ไม่มีนะ ฉันกับไอ้คนแซ่ฝ่านนั่นเลิกรากันไปตั้งนานแล้ว พอกลับมาคราวนี้ฉันก็เอาแต่อยู่ที่บ้านตายายของพวกเธอมาตลอด ไม่เคยออกไปไหนเลยสักนิด”
เมื่อโจวเสี่ยวเยี่ยนเห็นว่าพ่อผัวแม่ผัว รวมถึงผู้ชายไม่ได้เรื่องของตัวเองไม่กล้าปริปากแม้แต่คำเดียว หล่อนจึงรีบก้าวออกมาข้างหน้าทันที “ใช่แล้วเฟิ่งชุน พอแม่ของเธอออกมาจากสถานที่แบบนั้น ก็กลับมาอยู่ตระกูลฝ่ายแม่ทันทีเลยนะ ช่วงเวลานี้ไม่ได้ออกไปไหนจริง ๆ วัน ๆ เอาแต่เฝ้าคิดถึงพวกเธออยู่ที่บ้านนั่นแหละ”
หวังไหลสี่กับซุนเฉี่ยวเฟิ่งพอได้ลูกสะใภ้สะกิดเตือน ถึงได้รีบพยักหน้าตาม “ใช่ ๆ น้าสะใภ้ของพวกเธอพูดความจริงทั้งนั้น แม่ของพวกเธอตัดขาดกับไอ้คนแซ่ฝ่านนั่นหมดจดตั้งนานแล้ว ตอนนี้เธอแค่อยากกลับไปอยู่ข้างกายพวกเธอเท่านั้นเอง”