เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 267 อารมณ์หดหู่มองโลกในแง่ร้ายของจางเฟิ่งเจียว
เป่าไหลยังอายุไม่ถึงเจ็ดขวบด้วยซ้ำ เมื่อว่านเสี่ยวเจวียนได้ยินคำนี้และถูกเด็กชนบทที่เธอเคยดูแคลนที่สุดเหยียดหยามก็เตรียมจะร้องไห้อีกรอบ ว่านเสี่ยวตงเดินเข้าไปตบเผียะหนึ่ง ยัยหนูนั่นจึงกลั้นน้ำตากลับไปทันที
“น้าสะใภ้ ขอบคุณสำหรับอั่งเปา” ว่านเสี่ยวตงเอ่ยพลางเก็บอั่งเปาในมือตัวเองราวกับของล้ำค่า มิหนำซ้ำยังเดินมาช่วยเสี่ยวเป่ายัดอั่งเปาลงกระเป๋าเสื้อด้วย
จางอวิ๋นมองลูกชายแวบหนึ่ง ขยับปากเล็กน้อย สุดท้ายก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก
ความวุ่นวายที่เกิดจากเรื่องอั่งเปานี้ ไม่นานจางเฟิ่งเจียวก็ได้ยินมา
ตอนที่เป่าไหลถือโคมไฟดวงเล็กเดินมา ด้านหลังยังมีเสี่ยวเป่ยตามมาด้วย พอคิดว่ามีเรื่องกระซิบกระซาบจะคุยกับพี่สาวคนโต เด็กคนนี้ก็ไล่เสี่ยวเป่ยกลับไปอีก