ตอนที่ 233 เวลาคือเงินตรา

ตอนที่ 233 เวลาคือเงินตรา

“แม่ ที่บ้านฉันยังมีเนื้อหมูอยู่อีกชิ้น เดี๋ยวให้เฟิ่งเจียวไปกินข้าวที่บ้านพวกเราเถอะ” ทันทีที่คังกุ้ยเจินเดินเข้ามา ก็ทักทายจางเฟิ่งเจียวด้วยรอยยิ้มเช่นกัน จากนั้นยังเอ่ยชวนให้เธอไปกินข้าวที่บ้านตนอย่างใจกว้าง

“ไม่ต้องหรอก” ยายฉู่รีบพูด “เธอดูของที่เฟิ่งเจียวเอามาสิ มีทั้งปลา มีทั้งเนื้อ เธอเหนื่อยหน่อยก็แล้วกัน พี่สะใภ้ของเธอยังไม่เลิกงาน ข้าวปลาวันนี้ คงต้องให้พวกเธอสองผัวเมียทำแล้ว”

“จะเหนื่อยอะไรกัน เฟิ่งเจียวเป็นแขกคนสำคัญของบ้านเราเชียวนะ ต้องต้อนรับขับสู้ให้ดีอยู่แล้ว” คังกุ้ยเจินพูดถึงตรงนี้ ก็ตะโกนเรียกผู้ชายของตนอีก “ฝูกุ้ย คุณกลับไปเอาไข่ไก่ไม่กี่ฟองที่ฉันเก็บสะสมไว้มาหน่อย แล้วก็ต้นกระเทียมที่ฉันปลูกไว้ด้วย ไปตัดมาสักกำมือ พวกเราผัดไข่ผัดต้นกระเทียมเพิ่มอีกจาน”