เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 203 ห้องที่ถูกทำลาย
ตอนนี้บรรดาคุณย่าคุณยายเหล่านี้ส่วนใหญ่ต่างพากันเอ่ยปากชมจางเฟิ่งเจียว แน่นอนว่าย่อมมีส่วนน้อยอยู่บ้าง อย่างเช่นคุณย่าจางคนนั้นที่ไม่ได้พึ่งพาใบบุญอะไรเลยสักอย่าง
ทว่าคุณย่าคนนี้ก็ไม่กล้าด่าทอใครอีก แม้แต่เหวินซูก็ยังไม่กล้าด่า เพียงแต่ในยามที่ไม่มีใครเห็น ก็ยังคงเบะปากหรือกลอกตาใส่จางเฟิ่งเจียวอยู่ดี
จางเฟิ่งเจียวหิ้วตะกร้าผักขึ้นตึกไปด้วยความเบิกบานใจ เมื่อเห็นเหวินซูที่สวมเสื้อผ้าชุดใหม่เอี่ยมกำลังง่วนทำงานด้วยรอยยิ้มละไม จึงร้องทักขึ้นคำหนึ่ง “พี่เหวินซู พี่ใหญ่จวงของฉันกลับมาหรือยัง”
เด็กทั้งสองคนไปโรงเรียนกันหมดแล้ว ยังไม่เลิกเรียน เวลานี้ในบ้านจึงมีเพียงเหวินซูคนเดียว เธอทำงานไปพลางฮัมเพลงไปพลาง รู้สึกว่าตนเองดูอ่อนเยาว์ลงไปตั้งหลายปีในพริบตา