กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 200 ก้าวแรกที่เหยียบย่างออกไป
“เฟิ่งเจียวเธอจะไม่ใช้แซ่จางก็ได้ คำพูดนี้ฉันพูดแทนเธอเอง ถ้าเธออยากให้ลูกชายคนโตต้องสิ้นสายสกุลไปจริง ๆ ฉันก็ไม่คัดค้านที่เฟิ่งเจียวจะเปลี่ยนแซ่”
พอชายชราพูดแบบนี้ ไป๋ซิ่วกูก็อึ้งงันไปโดยสิ้นเชิง นังเด็กบ้านี่นับถือแต่ปู่ ไม่ยอมรับย่าอย่างเธอแล้ว เช่นนั้นต่อไปภายหน้าเธอคงพึ่งพาใบบุญจากนังเด็กบ้านี่ไม่ได้แล้วใช่ไหม
ไป๋ซิ่วกูยังคงคิดใคร่ครวญว่าจะหาทางดึงคำพูดกลับมาอย่างไร ก็ได้ยินชายชราเอ่ยขึ้นมาอีกว่า “หงจวิน นายไปส่งฉันกับแม่ของนายกลับ ไม่อย่างนั้นเด็กสามคนนี้ ฉันกับแม่ของนายคงอุ้มกลับไปไม่ไหว”
อยู่ที่นี่มีทั้งของกินของดื่ม ภายในห้องไม่ต้องก่อไฟเองก็อบอุ่น ทั้งยังพักผ่อนสบายกว่าที่บ้าน ไป๋ซิ่วกูไม่อยากจากไปจริง ๆ