กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 175 หนุ่มสาววัยรุ่นปีเจ็ดแปด
เมื่อมีคนเออออรับมุก จางเฟิ่งเจียวก็ผงกศีรษะหงึก ๆ อย่างแรง “อืม ๆ ฉันก็คิดแบบนี้แหละ ช่วงไม่กี่วันนี้ก็เลยคอยช่วยครอบครัวฝั่งตรงข้ามอยู่เรื่อย ๆ พอเรื่องนี้ซุนซิ่วฟางเห็นเข้า ฉันก็เลยกลายเป็นคนผิดไปซะได้”
ภรรยาผู้อำนวยการโรงงานหลูก็เป็นคนใจอ่อน ได้ยินว่าเหวินซูไม่มีรองเท้าบุผ้าฝ้ายใส่จนเท้าแทบจะหลุดเพราะความเย็น ขอบตาก็พลอยแดงเรื่อขึ้นมา
“อาศัยอยู่เป็นเพื่อนบ้านละแวกเดียวกัน ใครเล่าจะทนดูคนตายไปต่อหน้าต่อตาได้ ยิ่งเป็นแค่ผู้หญิงคนเดียวกับเด็กอีกสองคน ต่อให้พวกเธอจะเป็นลูกหลานนายทุน นั่นก็คนเหมือนกันไม่ใช่หรือไง”