เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 167 ปากของจางอวิ๋นร้ายกาจจริง ๆ
แม้ในลานบ้านจะไม่มีหิมะ ทว่าหากเดินผ่านไปก็ยังคงทิ้งรอยเท้าเอาไว้ จางเฟิ่งเจียวจึงไม่กล้าเดินเพ่นพ่าน แม้แต่หน้าประตูเรือนหลักก็ยังไม่เฉียดเข้าไป ได้แต่เกาะขอบหน้าต่างของเรือนข้างฝั่งทิศตะวันออกแล้วชะโงกมองเข้าไปข้างใน
หน้าต่างตรงนี้ต้องเปลี่ยนมาใช้กระจกหมดแล้วแน่ ๆ หรือไม่ก็ตอนสร้างบ้านหลังนี้แต่แรก คงใช้หน้าต่างกระจกมาตั้งแต่ต้น
เรือนข้างฝั่งทิศตะวันออกมีห้องสองห้อง ห้องหนึ่งมีสิ่งของบังหน้าต่างไว้ น่าจะเป็นห้องเก็บของที่เอาไว้ใส่สิ่งของต่าง ๆ
ห้องที่เหลือมีเตียงเตาอยู่หลังหนึ่ง บนเตียงเตามีผ้าห่มและที่นอนพับไว้อย่างเรียบร้อย ซ้ำยังดูออกได้ในพริบตาว่าไม่ใช่ชุดเดียวกัน คาดว่าตอนกลางคืนคงไม่ได้มีแค่จินเซียงคนเดียวที่พักอยู่ที่นี่ ต้องมีคนอื่นอยู่อีกแน่นอน