กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 144 ย้ายบ้านกันเถอะ
ระหว่างทางกลับ เพื่อสั่งสอนให้พวกเขารู้จักพูดจา จางเฟิ่งเจียวได้คืนผ้าพันคอของทั้งสองคนให้แม่ลูกหวังจ้าวตี้ไปแล้ว
ดังนั้นแค่เจ้าทึ่มสองคนอ้าปากพูดไม่เข้าหู จางเฟิ่งเจียวก็ตบปากสั่งสอน ให้พวกเขาพูดตามที่เธอบอก ตบมาตลอดทาง ในที่สุดทั้งสองคนก็เข้าใจว่าควรพูดอย่างไร
“ฮือ ๆ พวกเรา พวกเรามาลักพาตัวจางเฟิ่ง จางเฟิ่งเจียว”
การรอดชีวิตมาพบเจ้าหน้าที่กองพลของหมู่บ้านซิ่งฮวาโกวได้ ทำให้เจ้าทึ่มสองคนตื่นเต้นจนร้องไห้ออกมา ขณะร้องไห้ก็ยังต้องพูดตามคำที่จางเฟิ่งเจียวบีบบังคับเอาไว้