เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 132 เธอชอบกลิ่นอายชีวิตผู้คนแบบนี้
ในที่สุดก็ลงหลักปักฐานในเมืองได้เสียที ทันทีที่จางเฟิ่งเจียวก้าวเข้ามา ก็รู้สึกว่าในห้องอบอุ่นไปหมด พอลองแตะแผงทำความร้อนดู ฮิ ๆ มันยังร้อนผ่าวอยู่เลย
เสียงซิมโฟนีหม้อชามกะละมังที่เพิ่งบรรเลงอยู่ในระเบียงทางเดินเมื่อครู่ ตอนนี้ต่างก็เงียบสงบลงแล้ว
ทว่าเตาไฟของบางบ้านยังไม่ได้เก็บกวาด กลิ่นกับข้าวจึงยังไม่จางหายไปจนหมด กลิ่นอายชีวิตผู้คนแบบนี้ จางเฟิ่งเจียวไม่เพียงไม่รังเกียจ แต่กลับค่อนข้างชอบเลยทีเดียว
ผ้าม่านนั้นอาสี่ช่วยเธอแขวนไว้เรียบร้อยแล้วก่อนจะกลับ พื้นน้ำเงินดอกสีขาว แถมยังเป็นลายดอกไม้ดอกเล็ก ๆ ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นผ้าฝ้ายแท้ ตอนนั้นที่เธอบอกว่าจะซื้อไปทำผ้าม่าน คนขายผ้าคนนั้นมองเธอตั้งหลายรอบ ถึงเริ่มดึงผ้าตัดให้เธอ