เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 86 มอบของขวัญให้หัวหน้าโหว
คนที่ไม่รู้จักบุญคุณแบบนี้ ทั้งยังโลภไม่รู้จักพอ แล้วยังต้องมาเจอผู้ปกครองที่เป็นเจ้าสารเลวแบบนี้อีก อนาคตของเด็กคนนี้...
เด็กแบบนี้จะมีอนาคตได้อย่างไร
เด็กเวรนี่ความจริงไม่ได้โง่เลยสักนิด แถมยังดูสีหน้าผู้ใหญ่เก่งมากอีกด้วย
ตอนแรกเขาก็จ้องเขม็งใส่จางเฟิ่งเจียวเหมือนกัน ทว่าหลังจากโดนแยกเขี้ยวถลึงตาใส่ เขาก็ไม่กล้าจ้องเธออีกเลย
แต่ตอนที่รถไฟเทียบชานชาลา จางเฟิ่งเจียวกำลังจะลงจากรถ พอเห็นเด็กเวรนั่นมองตนเองพลางยิ้มอย่างเย็นเยียบชวนขนลุก เธอก็ระวังตัวขึ้นมาทันที
เป็นไปตามคาด เด็กเวรนั่นถึงกับคิดจะยื่นเท้ามาขัดขาเธอ จางเฟิ่งเจียวเองก็ไม่ได้เกรงใจ เตะสวนกลับไปทีหนึ่ง เด็กเวรนั่นก็กอดเท้ากรีดร้องโหยหวนขึ้นมาทันควัน
แม้สถานีนี้จะไม่ใช่สถานีปลายทาง แต่คนที่ลงจากรถกลับมีไม่น้อยเลย