กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 70 ยุคสมัยนี้ทองคำยังมีราคาค่อนข้างดี
หลังเดินวนดูครบสองรอบ จางเฟิ่งเจียวก็พอจะเข้าใจสถานการณ์ในใจแล้ว
คนพวกที่รับซื้อทองคำและโบราณวัตถุไม่เหมือนพวกที่ขายหัวไชเท้า ผักกาดขาว หรือเป็ดไก่หมูหมา พวกเขาไม่มีทางมายืนโจ่งแจ้งอยู่ริมถนนให้คนมองปราดเดียวก็รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่แน่นอน
จางเฟิ่งเจียวเดินตรงไปยังชายสองคนที่ยืนพิงมุมกำแพงอยู่ตรงนั้น ก่อนจะกดเสียงต่ำถามว่า “รับทองคำแท่งไหม”
คำพูดนี้คนที่รู้เรื่องในวงการย่อมเข้าใจความหมาย ส่วนคนที่ไม่รู้เรื่องก็คงนึกว่าเธอจะมาขายปลา แถมยังเป็นปลาสีเหลืองอีกต่างหาก
ชายทั้งสองคนมองสำรวจจางเฟิ่งเจียวตั้งแต่หัวจรดเท้า ความประทับใจแรกคือทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้ขี้เหร่ขนาดนี้