ตอนที่ 44 ใช้ชีวิตอะไรก็ขาดแคลนไปหมด

ตอนที่ 44 ใช้ชีวิตอะไรก็ขาดแคลนไปหมด

“ใช่แล้วปู่ เมื่อกี้ฉันไปดูมาแล้ว บ้านพี่เฟิ่งเจียวของฉันหลังใหญ่มาก กว้างขวางมากเลย” จางเฟิ่งผิงตอบกลับอย่างดีใจ

“ดี ๆๆ มีบ้านให้อยู่ก็ดีแล้ว” ชายชราก็ฉีกยิ้มพูดอย่างมีความสุข

ตอนที่พวกเขาสองสามคนเดินไปถึง จางเฟิ่งเจียวเพิ่งจะขนของลงมาจากบนเขา และเพิ่งถึงบ้านพอดี

ประตูห้องและหน้าต่างทางนี้สมบูรณ์ดีมาก เดี๋ยวค่อยไปยืมแม่กุญแจจากปู่ของเธอสักอัน พรุ่งนี้เช้าล็อกประตูไว้ก็ไม่ต้องกลัวของหายแล้ว

จางเฟิ่งเจียวกำลังคิดอยู่ ก็เห็นปู่ของเธอพาคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาในลานบ้าน

“ปู่ อาสี่ เฟิ่งผิง เฟิ่งชุน เฟิ่งสี่ เฟิ่งอิง พวกคุณมากันหมดเลย”