กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 32 พาปู่ไปกินข้าวที่ร้านอาหาร
ในเมื่อซ่งอวิ๋นเสียเอ่ยถาม ชื่อคนอื่นเธอยังจำได้ แล้วกับหัวหน้ากลุ่มคนนี้ที่คอยดูแลตัวเอง จางเฟิ่งเจียวยิ่งจำได้แม่นยำกว่า
“แล้วที่พวกเรามีกล่องข้าวที่ไม่ต้องใช้คูปองไหมพี่ซ่ง วันนี้ฉันเอามาแต่เงิน พวกคูปองไม่ได้เอามาเลย”
“มีสิ ไป ๆ ฉันพาเธอไปเอง”
จางเฟิ่งเจียวเห็นว่าเวลานี้มีคนกำลังดูผ้าอยู่ จึงคิดจะบอกว่าไม่ต้องพาไปหรอก เพราะคำพูดของพวกเธอ โจวเจวียนที่ขายหม้อชามกะละมังต้องได้ยินแล้วแน่ ๆ
ทว่าซ่งอวิ๋นเสียกลับไม่สนใจสองคนที่คิดจะซื้อผ้าคู่นั้นเลยแม้แต่น้อย โบกมือให้จางเฟิ่งเจียวที่เดินอยู่นอกเคาน์เตอร์ตามเธอมา แล้วตรงไปทางโจวเจวียนทันที
วัสดุของกล่องข้าวอะลูมิเนียมเดิมทีก็บุบเสียหายได้ง่ายมากอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสภาพการขนส่งและสภาพถนนหนทางในยุคนี้