เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 22 บอกลาตัวเองในชาติก่อน
เธอรู้อยู่แล้วว่า สองสามีภรรยาคู่นี้ไม่ต้องการลูกสาวอย่างเธอได้ แต่ไม่มีทางยอมปล่อยเรื่องใช้เธอแลกสินสอดไปเด็ดขาด
จางเฟิ่งเจียวมองแม่ของเธอด้วยความน้อยอกน้อยใจ พลางถามว่า “แม่ แม่เลี้ยงฉันมาก็เพื่อแลกสินสอดให้ครอบครัวแค่นั้นเหรอ”
“ก็แน่สิ บ้านไหนเขาก็เป็นแบบนี้กันทั้งนั้น ไม่งั้นจะเลี้ยงลูกสาวไปทำไม มีแต่พวกตัวขาดทุนทั้งนั้น”
หลี่กุ้ยจือกล้าพูดคำนี้ออกมาตรง ๆ ไม่ใช่เพราะเธอไม่กลัวคนอื่นเอาไปนินทา แต่เป็นเพราะคนส่วนใหญ่ต่างก็คิดเหมือนเธอกันทั้งนั้น จึงไม่รู้สึกว่าคำพูดนี้มีอะไรผิดแปลกไป
พอเห็นสีหน้าเห็นพ้องของทุกคน แม้แต่ปู่ของเธอยังมีท่าทางครุ่นคิด จางเฟิ่งเจียวก็รู้ได้ทันทีว่า หากเธอไม่ชดใช้เงินให้ครอบครัวนี้แม้แต่สตางค์เดียว ย่อมไม่มีทางไปได้แน่
“งั้นแม่คิดว่าฉันจะแลกสินสอดให้แม่ได้เท่าไหร่ล่ะ”