กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 13 เข้าเมืองไปขายสัตว์ที่ล่าได้
จางเฟิ่งเจียวสังเกตเห็นว่าบนไม้ด้านหลังของเหอเผิงเฟิงมีไก่ป่ามัดอยู่สามสี่ตัว ทั้งยังมีกระต่ายป่าอีกสองตัว จึงรีบร้องเรียกไว้ “อาเหอ ไก่ป่ากับกระต่ายป่าที่อาล่ามา จะเอาไปขายเหรอคะ”
“ใช่แล้ว ฉันเอาไปส่งที่สถานีรับซื้อประจำคอมมูนโดยตรงเลย ไม่อย่างนั้นถ้าปล่อยให้ตายสนิท พวกเขาจะไม่ยอมรับซื้อเอา”
“แล้วอาขายตัวละเท่าไหร่คะ”
เหอเผิงเฟิงเห็นดวงตาสาวน้อยเป็นประกายระยิบระยับ ก็เข้าใจความหมายของเธอทันที จากนั้นก็แกะบ่วงเชือกพลางตอบไปพลาง “ไก่ป่าไม่ค่อยมีเนื้อ ไม่ได้มีราคาค่างวดอะไรเท่าไหร่หรอก”
นั่นมันแน่อยู่แล้ว ยุคนี้จะกินอะไรก็เน้นเนื้อเยอะไว้ก่อน กินซี่โครงหมูก็ยังถูกเปรียบเปรยว่าคนกินครึ่งหมากินครึ่ง ช่างตรงกันข้ามกับผู้คนในอีกหลายสิบปีให้หลังอย่างสิ้นเชิง