กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 9 ส่งเจิ้งชิงชิงจากไป
“เฟิ่งเจียวเธอเป็นอะไรไป เธอไม่เป็นไรใช่ไหม”
เจิ้งชิงชิงที่นั่งรออย่างไร้จุดหมายอยู่ในถ้ำบนภูเขามานานกว่า 3 ชั่วโมงรีบเดินเข้ามาช่วยพยุงจางเฟิ่งเจียวลุกขึ้น
จางเฟิ่งเจียวโบกมือ “ไม่เป็นไร ฉันแค่หิว พักสักหน่อยก็ดีขึ้น”
“ขอโทษนะ ทั้งหมดเป็นเพราะฉัน...”
หลายชั่วโมงที่ผ่านมาเจิ้งชิงชิงใจเย็นลงแล้ว และคิดอะไรได้มากมาย
“เฟิ่งเจียว ชีวิตฉันเธอเป็นคนช่วยไว้ บุญคุณยิ่งใหญ่นี้ ฉันไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต”
คำพูดนี้เธอไม่ถ่อมตัวแล้ว เพราะที่เจิ้งชิงชิงพูดนั้นถูกต้อง ชีวิตของหล่อนเป็นเธอที่ช่วยไว้จริง ๆ
“งั้นวันข้างหน้าเธอก็ใช้ชีวิตให้ดี ต้องมีชีวิตอยู่ให้สมเป็นคน ไม่แน่ว่าฉันอาจมีเรื่องต้องไปขอร้องเธอเข้าจริง ๆ ก็ได้นะ”