ตอนที่ 5 พบสาวผู้อาภัพกลางทาง จะช่วยหรือไม่ช่วย

ตอนที่ 5 พบสาวผู้อาภัพกลางทาง จะช่วยหรือไม่ช่วย

เส้นทางจากหมู่บ้านซิ่งฮวาโกวมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านเสี่ยวเหอโกวนั้น ครึ่งหนึ่งเป็นทางขึ้นลงเขา ส่วนอีกครึ่งแม้จะราบเรียบอยู่บ้าง แต่ก็ทอดยาวอยู่ก้นร่องเขา

ไม่อย่างนั้นหมู่บ้านเสี่ยวเหอโกวจะถูกเรียกว่าหมู่บ้านเสี่ยวเหอโกวได้อย่างไร ก็เพราะหมู่บ้านนั้นตั้งอยู่ในร่องเขาจริง ๆ

เดือนเจ็ดตามปฏิทินจันทรคติเป็นเดือนที่ชาวนาว่างเว้นที่สุดในรอบปี พวกชาวบ้านเรียกช่วงเวลานี้ว่าช่วงว่างหลังฤดูเพาะปลูก

เมื่อถึงช่วงว่างหลังฤดูเพาะปลูกไม่มีงานการให้ทำ ไม่เพียงแต่คนไปมาหาสู่เยี่ยมญาติจะเยอะขึ้น แม้กระทั่งคนหนุ่มสาวที่จะแต่งงาน หากไม่ชอบหน้าหนาวที่เย็นยะเยือกเกินไป ก็ล้วนยินดีเลือกช่วงเวลานี้จัดงาน

ดังนั้นในยามที่งานในไร่นายุ่งวุ่นวาย สหายหญิงคนเดียวจึงไม่มีใครกล้าเดินผ่านเส้นทางสายนี้เลยจริง ๆ