กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 632 บทสุดท้าย
ผู้ชายตัวโตมาทำเสียงอ้อนแบบนี้ เลี่ยนจริง ๆ
เพียงแต่บาดแผลหนักขนาดนี้ จะตามใจเขาไม่ได้
ลั่วชิงเหยาไม่ยอมอ่อนข้อ “ค่อยว่ากันตอนกลางคืน ฉันยังมีแผนงานอีกหลายฉบับต้องเขียน ตอนนี้ยังไม่นอน”
เมียน้อยพูดคำไหนคำนั้น ฝู่เป่ยหานได้แต่ยอม “ก็ได้ งั้นหยิบหนังสือมาให้ฉันอ่านสักเล่ม”
ในมิติของลั่วชิงเหยามีหนังสือสะสมมากมาย มีครบทุกประเภท
พอได้ยินเธอก็หันไปมองผู้ชายคนนั้น “อยากอ่านอะไร”
“ห้าพันปีบนล่าง”
“ไม่มีปัญหา”
ไม่นานนัก อาสี่ฝู่กับภรรยาก็มาถึง