กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 546 มีคนจะจัดงานรวมรุ่นหรือ?
ได้ยินสองคำสุดท้าย ฟู่เป่ยหานก็ปวดฟันขึ้นมาเล็กน้อย “……”
*ความคิดของเมียน้อย ๆ ชักจะทะลึ่งไปหน่อยแล้ว...*
ถึงแม้วิธีเมื่อครู่จะเด็กเกินไปหน่อย แต่ขอให้เมียน้อย ๆ มีความสุขก็พอ
ฟู่เป่ยหานเลือกพูดเรื่องเบา ๆ กลบเรื่องหนัก “ไม่มีอะไรหรอก นี่เป็นทักษะจำเป็นในการรบในป่า ใช้เป็นสัญญาณลับด้วย”
“เราไม่ได้แค่หัดเห่าหมา แต่ยังหัดคำรามเสือกับหอนหมาป่าด้วย”
“ในเมืองนี้ไม่มีหมาป่ากับเสือ ก็เลยได้แค่หัดเห่าหมา”
การหัดเป็นเรื่องหนึ่ง แต่หัดได้ดีเป็นอีกเรื่องหนึ่ง ฟู่เป่ยหานมีพรสวรรค์ด้านนี้จริง ๆ
ทั้งสองหัวเราะแล้วเดินกลับ ตอนนี้ไม่เพียงแต่ท้องไม่แน่น ยังหิวขึ้นมาอีก