กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 542 ยิ้มจนปากเบี้ยว
“พรืด” ออกมา ลั่วชิงเหยาอดไม่ได้จริง ๆ “เธอมีสาวสวยที่รู้ใจตั้งมากมาย ฉันยังไม่เคยพูดอะไรเลย”
“ฉันมีแค่ลูกน้องตัวเล็กคนเดียว เธอกลับมาหึงหวงไร้เหตุผลแบบนี้?”
“ฝู่เป่ยหาน เธอต้องมีเหตุผลหน่อยได้ไหม!”
ฝู่เป่ยหานพอได้ยิน อารมณ์ก็ยิ่งไม่ดี!
“เมีย ถ้าเธอบอกว่ามีผู้หญิงชอบฉัน ฉันยอมรับ แต่พวกเธอไม่ใช่สาวสวยที่รู้ใจของฉัน”
“อีกอย่าง ฉันไม่เคยยิ้มให้เพศตรงข้ามคนไหนที่หมายปองฉันเลย!”
เอาเถอะ
เธอผิดเอง!
ลั่วชิงเหยาหายใจออกยาว ๆ อย่างจนใจ “สามี เธอนี่ดูถูกฉันเกินไปแล้ว”