กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 474 ไม่ตบหน้าแล้วจะสะใจได้อย่างไร
พอสองผัวเมียอู่ชิงไปดื่มให้โต๊ะอื่น อู๋เว่ยกั๋วก็เข้ามาดื่มให้อีก
เขาเอ่ยด้วยความสะเทือนใจ “เป่ยหาน ใจกว้างของเธอทำให้ผมเลื่อมใสจริง ๆ”
“ไม่พูดแล้ว เราสองคนไม่ได้เจอกันสิบกว่าปี วันนี้ต้องดื่มกับเธอให้เต็มที่สักแก้ว”
จริงอย่างนั้น
รู้ทั้งรู้ว่าอู่ชิงใจเจ้าเมาไม่ได้อยู่ที่เหล้า ในพจนานุกรมของฝู่เป่ยหานไม่มีคำว่ากลัว
ในเมื่อคนอื่นยั่วยุถึงหน้ากระดาษแล้ว จะมีเหตุผลอะไรที่ไม่มา
ทุกคนต่างพากันมาดื่มให้ ฝู่เป่ยหานไม่ปฏิเสธใคร ชนแก้วอย่างใจกว้าง
เพื่อนเก่าเข้ามาทีละคน เขาก็รับไว้อย่างสบาย ๆ บรรยากาศกลมเกลียวมาก