กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 436 ครึ่งชั่วโมงกว่าคงไม่พอแน่
มองดวงตาที่คลั่งเลือดของฝู่เป่ยหาน หน้าลั่วชิงเหยาก็ร้อนผ่าว ใจเต้นระรัว
เพียงแต่เธอไม่กล้าให้มันคลุมเครือแบบนี้ต่อไปอีก
ไม่อย่างนั้นอีกสักครู่คงพลาดมื้อเย็น
ไม่กินสักมื้อก็ไม่เป็นไร เรื่องสำคัญที่สุดคืออีกสักครู่ยังต้องไปรายงานสถานการณ์โดยละเอียดให้ผู้บังคับบัญชาระดับสูงฟัง
เธอผลักผู้ชายที่ทับอยู่บนตัวออกไป แล้วเตือนว่า “ลุกเร็วเข้า เวลาก็ไม่น้อยแล้ว ต้องไปกินข้าวแล้ว”
กินข้าว?
ฝู่เป่ยหานคิดว่า ยังเร็วอยู่เลย ยังมีอีกครึ่งชั่วโมงกว่า
เพียงแต่ ครึ่งชั่วโมง… เขาไม่พอ
ถ้าทนได้แค่ครึ่งชั่วโมง เขาก็กลายเป็นขยะไปแล้ว!