กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 390 พี่น้องสาวจะออกเรือน
ที่ดินย่อมเป็นของรัฐเสมอ เรื่องนี้ลั่วชิงเหยาเข้าใจ
ที่นี่ไม่ใช่ต่างประเทศที่จะอนุญาตให้ซื้อขายที่ดินส่วนบุคคล
ถ้าประเทศต้องการสร้างสรรค์ความเจริญ ให้เธอคืนที่ให้รัฐก็เป็นเรื่องสมควร
ลั่วชิงเหยาตื่นเต้นเล็กน้อย
“ปู่ ช่วยขอบคุณผู้บังคับบัญชาระดับสูงแทนฉันด้วย”
“ตอนนี้ประเทศเราขาดเงินตราต่างประเทศมาก พอโรงงานยาสาขาสร้างเสร็จ ฉันจะลงมือผลิตทันที”
“พอสินค้าใหม่ออกมา ฉันจะพาสินค้าไปออกงานแสดงสินค้ากวางตุ้ง”
เด็กคนนี้มีแผนในใจ พอท่านปู่ฝู่ฟังความคิดนี้แล้ว ก็ยิ่งชื่นชมลั่วชิงเหยา
“ดี”