กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 383 ตัวตนของเฉียงเกอ
มองน้องสาวที่โตไม่เป็นคนนี้ ฝู่เป่ยหานในใจได้แต่จนใจ
แต่เส้นทางชีวิต ต้องเดินด้วยตัวเอง
น้องสาวก็ยี่สิบเอ็ดปีแล้ว ปีหน้าจบมหาวิทยาลัยก็ต้องก้าวสู่สังคม
ตัวเธอเองโตไม่เป็น ใครพูดก็ไม่มีประโยชน์
ระหว่างที่ฝู่เป่ยหานพูดกับฝู่ฉิน ลั่วชิงเหยาก็ออกมาจากมิติ
“โอ้ วันนี้กลับมาแล้วหรือ”
ฝู่เป่ยหานถอดหมวกทหารและปลดเข็มขัดที่เอวออก พลางตอบ “บ่ายนี้ประชุม ไม่ได้ออกไปข้างนอก”
“เมื่อกี้ฉินฉินมาโมโหใส่คุณหรือเปล่า”
ลั่วชิงเหยายิ้ม “เธอบอกว่าเธอสะกดรอยตามฉันขึ้นเขา และถามว่าฉันตั้งใจกักพวกเธอไว้บนเขาใช่ไหม”