กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 370 ถูกคนจับตาเมื่อขึ้นเขา
ไม่ให้คนหาเงิน ก็ไม่มีใครยอมทำแบบไม่หวังผล
อีกทั้งระยะทางไกลขนาดนี้ ค่าขนส่งก็แพง
ข้าวในมิติมีมากเกินไปจริง ๆ เก็บนานก็กลายเป็นข้าวเก่า
ลั่วชิงเหยาพูดออกมา “ข้าวสารขัดขาวชั้นหนึ่ง ฉันให้ในราคาชั่งละสิบห้าฝืน ไม่เอาบัตรข้าว”
“ราคาขายของพวกเขาห้ามเกินสามสิบห้าฝืน ห้ามรับบัตรข้าว และห้ามขายต่อให้บุคคลที่สาม”
“ถ้ายินดี ก็มาคุยกัน”
“ถ้าไม่ยินดีก็แล้วไป ข้าวฉันจะพยายามหาให้ ขั้นต่ำ 100,000 ชั่ง”
อะไรนะ
ขั้นต่ำ 100,000 ชั่ง?