กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 365 การค้นพบ
ฝู่เป่ยหานคิดว่าสมองภรรยาน้อยของตัวเองจินตนาการกว้างเกินไป
แต่เรื่องในโลกนี้ ไม่มีอะไรที่ไม่แปลก
เขาพยักหน้า “พวกคุณรออยู่ ฉันจะไปดูหน่อย”
ต้นไม้นั้นหนามาก ต้องสองคนโอบมือกันถึงจะรอบ แต่กลับขึ้นอยู่ริมหน้าผา
ถ้าพลาดตกลงไปในหน้าผา ต้องแหลกเป็นผุยผงแน่
ลั่วหมิงเฉิงพยักหน้า “ได้ ระวังด้วย”
“อือ”
ฝู่เป่ยหานกำลังจะกระโดดข้ามไป ลั่วชิงเหยากลับดึงเขาไว้ มือโบกหนึ่งที ก็เห็นเส้นโค้งพาดผ่านออกไป...
‘แคลง’ เสียงหนึ่ง ตะขอเหล็กก็เกี่ยวติดกับต้นไม้