กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 351 วิธีปลอบใจแบบลั่ว
เฉินอี้จวินเบ้าตารื้น น้ำมูกสันขึ้นจมูก
เขาโอบกอดหลี่เสี่ยวเยว่แน่นแล้วพูดอย่างจริงใจ “เยว่เยว่ ขอแค่เธอไม่เสียใจภายหลัง”
หลี่เสี่ยวเยว่หัวเราะ!
เสียใจอะไร?
เสียใจที่แต่งงานกับผู้ชายที่ไม่รู้ว่าอนาคตจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหนงั้นหรือ
แต่อายุขัยของคนเราล้วนถูกฟ้าลิขิตไว้
ยมบาลเรียกใครไปตอนสามยาม คนนั้นก็ไม่มีทางอยู่ถึงห้ายาม
ไม่ใช่คนที่ไม่รับราชการทหารทุกคนจะอายุยืนถึงร้อยปี
เหมือนชาติก่อนของเธอ เพียงอายุยี่สิบสองปีก็ถูกคนทำพลาดจนตาย