กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 349 คำสารภาพตรง ๆ
เสียงเปิดประตูค่อนข้างดัง ฝีเท้ารีบร้อน ลั่วชิงเหยาคิดว่าท่านปู่ฝู่มีธุระกลับมา
แต่เมื่อร่างสูงใหญ่เดินเข้ามา เธอก็ตะลึงไปเลย
“เหยาเหยา ฉันกลับมาแล้ว”
มองใบหน้าที่ผอมซูบนั้น หัวใจลั่วชิงเหยาราวกับถูกมีดกรีด เจ็บปวดเหลือประมาณ……
“เหยาเหยา ฉันกลับมาแล้ว ฉันคิดถึงเธอจะตายอยู่แล้ว”
“เมียจ๋า หลายวันมานี้ เธอคิดถึงฉันบ้างไหม”
เห็นภรรยาน้อยของตัวเองเหมือนถูกอะไรบางอย่างตรึงไว้ ฝู่เป่ยหานจึงเพิ่มเสียง……
ในที่สุด ลั่วชิงเหยาก็ได้สติ
ขอบตาของเธอค่อนข้างร้อนผ่าว ลำคอแข็ง ๆ แต่เธอไม่อยากให้ฝู่เป่ยหานรู้ว่าเธอห่วงเขามากแค่ไหน