กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 330 ใจสั่นไหว
คราวนี้ ฝู่เป่ยหานดีใจเต็มที่
เขาทำหน้ายิ้มมีเลศนัยเข้ามาใกล้ กระซิบข้างหูเมียตัวน้อย “ฉันไม่ได้มีดีแค่นี้หรอกนะ หล่อ แถมเรื่องนั้นก็เก่งด้วย ใช่ไหม?”
ลั่วชิงเหยา: “...”
—ไม่กลัวอันธพาลใจกล้า กลัวอันธพาลมีความรู้!
ผู้ชายคนนี้ ทุกเวลาทุกสถานที่ลืมเรื่องนั้นไม่ได้เลย!
ลั่วชิงเหยาถลึงตา หน้าแดง ดุว่า “ไปให้พ้น ถ้าลูกชายลูกสาวได้ยิน ระวังฉันตอนเธอ!”
ฝู่เป่ยหานหัวเราะจนตัวสั่น เมียตัวน้อยของตัวเองนี่หยอกไม่เป็นเลย หยอกนิดเดียวก็หน้าแดง!
ก็ไม่ใช่เด็กสาวตัวเล็ก ๆ แล้ว ยังขี้อายขนาดนี้อีก!
“เธอไม่กล้าหรอก!”