กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 250 คนแก่ที่เป็นห่วงจนแทบหมดแรง
เมื่อเห็นสีหน้าเต็มไปด้วยแผนการของหญิงชรา ใบหน้าของลั่วชิงเหยาก็กระตุก
เธออยากพูดว่า ย่า ต่อให้ฉันยอมขึ้นไปนอนชั้นบน หลานชายคนโตของย่าก็อาจไม่ยอมอยู่ดี
แล้วก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ
ทันทีที่ฮูหยินผู้เฒ่าฝู่พูดจบ ฝู่เป่ยหานก็รับคำต่อ
“ย่า ฉันมีเวลาอยู่บ้านจำกัด ให้พวกเราเลี้ยงเด็กเองเถอะ”
“ตั้งแต่พวกเขาเกิดมา เวลาที่ฉันได้อยู่กับพวกเขารวมกันยังไม่กี่วันเลย ฉันอยากพาพวกเขานอนด้วยกันตอนกลางคืน”
หลานชายโง่คนนี้... คิดว่านี่เป็นเด็กทารกสองคนจริง ๆ หรือ?
นี่มันเจ้าตัวเล็กแสนฉลาดสองคนชัด ๆ!
หากสามีภรรยาทำเสียงดังตอนกลางคืนขึ้นมา เจ้าตัวแสบสองคนนี้จะไม่ก่อเรื่องหรือ?