กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 240 ถูกพิชิต
ลั่วชิงเหยารู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย
“ตอนนี้กี่โมงแล้ว?”
ฝู่เป่ยหานมองนาฬิกาข้อมือ “ตีสามครึ่ง”
ลั่วชิงเหยามึนงง *ฉันนอนหลับไปสิบกว่าชั่วโมงหรือ?*
“ฉันนอนเก่งจริง ๆ”
มุมปากฝู่เป่ยหานกระตุก “มันไม่ปกติตรงไหน? ช่วงนี้เธอแทบไม่ได้นอน”
“นอนได้ก็นับว่าเป็นโชคดี มีคนตั้งเท่าไรที่อยากนอนแต่กลับนอนไม่หลับ”
“หิวมากแล้วใช่ไหม? เธอไปล้างหน้าล้างตา ฉันจะเอาอาหารเข้ามา”
นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินฝู่เป่ยหานพูดมากขนาดนี้ ลั่วชิงเหยาจึงพูดไม่ออกเล็กน้อย