ตอนที่ 237 ความฝันยามค่ำคืน

ตอนที่ 237 ความฝันยามค่ำคืน

จนปัญญาจริง ๆ ฝู่เป่ยหานจึงหยิบบทคำคมการเมืองขึ้นมา

“อืม...ฮึ่ม!”

ฝู่เป่ยหานไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองหลับไปตั้งแต่เมื่อไร

ในความฝัน เขาพบว่าตัวเองกำลังเร่งจังหวะ

คนผู้นี้มองใบหน้าไม่ชัด

แต่ผิวพรรณแดงระเรื่อและรูปร่างอ้อนแอ้นนั้นกลับคุ้นตาอย่างยิ่ง

จู่ ๆ ความรู้สึกสุขสมก็พุ่งขึ้นมา ใบหน้าพร่ามัวค่อย ๆ ชัดเจน

กลายเป็นใบหน้าเล็ก ๆ แสนงดงามของลั่วชิงเหยา ซึ่งเต็มไปด้วยความตกใจและสับสน

“อ๊า!”