กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 216 ผู้บังคับการกรมฝู่ปล่อยเบ็ดล่อ
ลั่วชิงเหยาไม่รู้จะตอบฮูหยินผู้เฒ่าฝู่อย่างไร
เธอไม่อาจจินตนาการได้เลยว่า คนสองคนต้องนอนเตียงเดียวกันโดยไม่มีเด็ก ๆ อยู่ข้างกายจะน่าอึดอัดเพียงใด
โชคดีที่ทั้งสองคนยุ่งมากขึ้น ฝู่เป่ยหานกับลั่วหมิงเฉิงยังไม่ทันได้เข้าบ้านก็กลับไปที่กรมแล้ว
วันที่ 27 เมษายน หลี่เสี่ยวเยว่กลับมา ทั้งสองนัดพบกันตอน 7 โมงเช้าที่หน้าประตูโรงเรียน
“ชิงเหยา ฉันคิดถึงเธอมากเลย!”
เช้าวันรุ่งขึ้น ทันทีที่ลั่วชิงเหยาเดินเข้าประตูโรงเรียน ก็ถูกหลี่เสี่ยวเยว่โผเข้ากอด
“เสี่ยวเยว่ ฉันก็คิดถึงเธอ”
“ไม่เหมือนเดิมแล้ว”
ลั่วชิงเหยากอดตอบหลี่เสี่ยวเยว่เช่นกัน หลังจากผละออก เธอก็มองอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้า