กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 183 ฉันขอทั้งประเพณีและอิสรภาพ
ลั่วชิงเหยารู้สึกกระดากใจอยู่บ้าง เพราะรู้ว่าผู้สูงอายุหัวโบราณขนาดไหน
แต่เพื่อให้ใช้ชีวิตสบายขึ้นในวันหน้า เธอก็ยังรวบรวมความกล้าเอ่ยออกมา…
“คุณย่า วางใจเถอะ ฉันรู้แล้ว”
“ฉันขอปรึกษาคุณย่าสักเรื่องได้ไหม?”
“อากาศดีขนาดนี้ ฉันไม่อยากถูกขังอยู่ในห้องเป็นเดือน ออกมาเดินเล่นบ้างได้ไหม?”
หา?
ยเว่โผยังอยากออกไปข้างนอกหรือ?
ฮูหยินผู้เฒ่าฝู่ได้ยินแล้วก็ส่ายหน้าเหมือนกลองลูกพัด “ไม่ได้ ไม่ได้”
“อยู่กรรมไม่ดี พอแก่ตัวไปจะต้องลำบาก”