กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 170 เรียกคุณว่าแม่ผัวเหมือนเดิมดีกว่า
พูดจบ เพราะกลัวแม่ผัวจะไม่สบายใจ ลั่วชิงเหยาจึงดึงเสื้อผ้าฝ้ายบนตัว
เธอยิ้มแล้วพูดว่า
“เสื้อตัวนี้ที่ฉันใส่อยู่แม้จะธรรมดา แต่สวมสบายและระบายอากาศได้ดี”
“รอให้เด็กคลอดและรูปร่างของฉันกลับคืนมา ฉันค่อยดูแลตัวเองให้ดี ขอบคุณที่เป็นห่วง”
ฝู่หม่ามองลูกสะใภ้ที่อวบกลมแต่เข้าใจทุกอย่างตรงหน้า แล้วไม่รู้ว่าควรพูดอะไร
แต่ก็รู้สึกว่าสิ่งที่เธอพูดมีเหตุผล
น้ำเสียงจึงอ่อนลงหลายส่วน
“กับแม่ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น”
“เธอเป็นลูกสะใภ้ของแม่ เป็นคนที่จะใช้ชีวิตร่วมกับลูกชายของแม่ไปตลอดชีวิต เธอควรเรียกแม่ว่าแม่ถึงจะถูก”