กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 148 ช่างเป็นคนคุ้นเคยจริง ๆ
เมื่อได้ยินดังนั้น หลิวตงก็หันหลังทันที
เขาพอรู้เรื่องยาอยู่บ้าง แม้รักษาบาดแผลไม่เป็น แต่รู้จักสมุนไพรไม่น้อย
ทันทีที่เขาหันหลัง ลั่วชิงเหยาก็สั่งหลิวลี่อินอีกครั้ง
“แม่ ไปช่วยตักน้ำมาสักกะละมัง เช็ดตัวให้พวกเขาหน่อย”
“ได้”
ทั้งสองคนมีเลือดเปรอะเปื้อนเต็มตัว เสื้อผ้าสกปรกมอมแมม
หลิวลี่อินไม่พูดพร่ำทำเพลงแล้วเดินออกไป
ลั่วชิงเหยาใช้เข็มเงินปลุกทั้งสองคนให้ฟื้นด้วยความเร็วสูงสุด จากนั้นเทยาน้ำใส่ปากพวกเขาคนละหลอด
“ดื่มลงไป ไม่ต้องถามอะไรทั้งนั้น”