กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 145 ถูกทำให้โกรธจนหนีไป
หลังถูกฝู่เป่ยหานตะคอกใส่ ลั่วชิงเหยาก็รู้สึกว่าตนเองเป็นหญิงเลวทรามจริง ๆ
เธอคิดว่า คราวนี้ไม่ว่าเธอจะพูดอะไร ก็คงไม่อาจทำให้ผู้ชายที่กำลังโกรธตรงหน้าให้อภัยได้
ลั่วชิงเหยาก้มหน้าด้วยความรู้สึกผิด
เมื่อเห็นภรรยาเงียบงัน ดวงตาของฝู่เป่ยหานก็แดงก่ำขึ้นเรื่อย ๆ
เขากำหมัด สูดหายใจเข้าลึก ๆ “ลั่วชิงเหยา เธอช่างใจร้ายจริง ๆ”
“ใช้ฉันเสร็จก็ทิ้ง ยังคิดจะพรากสิทธิ์ในการรับรู้เรื่องการเป็นพ่อของฉัน เธอไร้หัวใจเกินไปแล้ว”
“เธอไม่มีความรู้สึกให้ฉันแม้แต่น้อย กระทั่งหัวใจก็ไม่มี”
“ได้ ในเมื่อเธอไม่อยากอยู่กับฉันขนาดนั้น ฉันตกลงหย่า”