กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 135 ถูกจับตามอง
ลั่วชิงเหยาส่ายหน้าพลางยิ้ม “ถ้าอยากกิน ฉันมากินเองก็ได้ อย่างไรเดินมาก็แค่สิบกว่านาที”
“พ่อ หมูตุ๋นซีอิ๊วของโรงงานคงเหลือเวลาให้พ่อได้กินอีกไม่กี่ครั้งแล้ว”
พ่อลั่วเข้าใจ ลูกเขยบอกว่าจะถูกย้ายไป ย่อมต้องถูกย้ายแน่นอน
“หมูตุ๋นซีอิ๊วที่ช่างฝีมือเก่าของโรงงานเครื่องจักรทำก็อร่อยเหมือนกัน ต่อไปเราไปกินที่นั่น”
มีเหตุผล
พ่อลั่วกับลูกสาวกินไปคุยไป จนถึงเที่ยงครึ่ง พ่อลั่วก็เตรียมขี่จักรยานไปส่งลูกสาวกลับบ้านก่อน
ตอนออกมา พวกเขาพบพนักงานเก่าหลายคนของโรงงานระหว่างทาง คนเหล่านั้นจำลั่วชิงเหยาได้