กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 126 จูเป่าเหมยเกิดเรื่อง
ฝู่เป่ยหานพยักหน้า “ใช่ แม่”
“ตอนเด็ก ๆ ฉันชอบวาดรูปมาตลอด ตั้งแต่อายุห้าขวบจนเรียนจบประถมก็เรียนวาดรูปไม่เคยหยุด”
มิน่าเล่าถึงวาดได้สวยขนาดนี้
ชินเจียไหน่ไหน่พูดอยู่เสมอว่าหลานชายคนโตของตัวเองเก่งเลิศ ที่แท้ก็ไม่ได้พูดเกินจริง
“หิวแล้วใช่ไหม? ฉันไปทำกับข้าว พวกเธอค่อย ๆ วาดกันไป”
“แต่ฉันคิดว่าอย่าสร้างสูงขนาดนี้เลย สร้างสามชั้นก็พอ”
“ถ้าสูงเกินไป ที่นี่มีพายุไต้ฝุ่นบ่อย ฉันกลัวว่าจะถูกฟ้าผ่า อาจเกิดอันตรายได้”
เรื่องนี้ก็จริง
ลั่วชิงเหยาครุ่นคิด “ถ้าอย่างนั้นสร้างสองชั้นครึ่ง ที่นี่อากาศชื้น ยกพื้นขึ้นอีกครึ่งชั้น”