กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 122 ความฝันเรื่องบ้านพักตากอากาศ
เขาไม่กล้าจริง ๆ
ลั่วหมิงเฉิงยอมแพ้
แต่สมองของน้องสาวเขาทำมาจากอะไรกันแน่ ไม่รู้จริง ๆ ว่าทำไมถึงคิดได้เร็วขนาดนี้
“แต่เรือนนั้นก็ไม่มีใครอยากไปอยู่”
ลั่วชิงเหยายิ้ม “ตอนนี้ไม่มี ไม่ได้แปลว่าอนาคตจะไม่มี พ่อกับแม่ต้องไปใช้ชีวิตหลังเกษียณแน่นอน”
“ฉันคิดไว้แล้ว รอพ่อกับแม่เกษียณ ฉันจะทำเรือนนั้นเป็นบ้านพักตากอากาศสี่ชั้น”
“ชั้นหนึ่งให้พ่อกับแม่อยู่ ชั้นสองให้พี่กับพี่สะใภ้อยู่ ชั้นสามเป็นของฉันเอง ชั้นสี่ให้เหล่าซานอยู่”
“ขุดบ่อเลี้ยงปลาเลี้ยงกุ้ง สร้างโรงเรือนเลี้ยงไก่เลี้ยงเป็ด แล้วทำแปลงผักอีกสักหลายแปลง อยากกินอะไรก็ปลูกอย่างนั้น”