กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 99 ฮูหยินผู้เฒ่าฝู่มาเยือนกะทันหัน
ยามพลบค่ำ ลั่วชิงเหยาก็ไปหาจูเป่าเหมย
“เธอคิดว่ายังไง?”
จูเป่าเหมยส่ายหน้า “ฉันไม่ได้คิดอะไร ไม่ใช่คิดไม่เป็น แต่ไม่กล้าคิด”
“แม่ฉันเป็นคนแบบนั้น ถ้าไม่ได้ขูดรีดฉันจนลอกไปชั้นหนึ่ง เธอก็ไม่มีวันยอมปล่อยมือ”
“ทหารต้องปกป้องบ้านเมืองก็ลำบากมากอยู่แล้ว จะให้พวกเขาต้องกลุ้มใจกับเรื่องนี้อีกไม่ได้”
“เหยาเหยา เธอไม่ต้องเป็นห่วงฉัน ฉันจะพูดกับพวกเขาให้เข้าใจเอง”
ใช่แล้ว ใครมีแม่แท้ ๆ ที่คอยสูบเลือดสูบเนื้อแบบนี้ก็คงกลุ้มใจทั้งนั้น
เธอเห็นใจเพื่อน แต่ช่วยอะไรไม่ได้
ลั่วชิงเหยากอดเพื่อนเบา ๆ “เป่า ต่อไปเธอจะทำยังไง?”