กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 29 จัดการให้เรียบร้อย
ทั้งสามตะโกนเสียงต่ำพร้อมกัน ก่อนเร่งฝีเท้าขึ้นอย่างกะทันหัน
เสียงฝีเท้าด้านหลังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ราวกับเสียงกลองเรียกชีวิต
บนทางภูเขาอันเงียบสงัด เสียงนั้นชัดเจนเป็นพิเศษ
ลั่วชิงเหยาได้ยินความเคลื่อนไหวจากด้านหลังที่ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ มุมปากก็ยกยิ้มมีเลศนัย
ความเย็นเยียบในดวงตายิ่งเข้มข้น
เมื่อเดินมาถึงทางโค้งรูปตัวแซดอันลาดชัน เธอก็ไม่ได้เดินต่อไปทางตลาดมืด
เธอหมุนเท้าแล้วเลี้ยวเข้าสู่ทางคนตัดฟืนอันแคบและเปลี่ยว
ลั่วชิงเหยาจำได้ว่าเดินขึ้นไปจากที่นี่อีกหลายร้อยเมตร ก็จะพบพื้นที่ราบซ่อนเร้นแห่งหนึ่ง